29 Juni is het 100 jaar geleden dat Prins Bernhard werd geboren daarom op deze site aandacht voor zijn leven. Vandaag weer een logje van de serie Het leven van Prins Bernard (1991-2004) met daarin aandacht voor Prins Bernhard en zijn rol in de tweede wereldoorlog.

De tweede wereldoorlog 

Op 10 mei 1940 viel Duitsland Nederland aan. De tweede wereldoorlog was begonnen. Een bijzondere periode voor de prins. 

Hij vertrok met andere leden van de koninklijke familie  naar Engeland. Na een maand vertrok Prinses Juliana uit veiligheidsoverwegingen met de kinderen ( Alleen Koningin Beatrix en Prinses Irene. Prinses Margriet wordt daar geboren , Prinses Christina wordt na de oorlog geboren.) naar de Canadese hoofdstad Ottawa. Prins Bernhard bezocht zijn gezin hier tijdens de oorlog een paar keer , maar de meeste tijd was hij  in Londen, waar Koningin Wilhelmina met de ministerraad in ballingschap verbleef.
In Londen droeg de Prins, tussen 1940 en 1945 actief bij aan de geallieerde strijd tegen het Nazi-regime. Vanaf september 1944 deed hij dit ook in Nederland.

Zijn inzet voor de gealieerde werd niet door iedereen gewaardeerd. Door zijn Duitse verleden werd hij met name in het begin door de engelse gewantrouwd. Veder zijn er ook altijd geruchten geweest over lidmaatschap van de NSDAP

De tweede wereldoorlog gaf een grote impuls aan zijn carriere in het leger. Daarover later in het logje meer. 

De verhalen over Prins Bernhard en de Tweede Wereldoolog zijn niet altijd goed zoals ik net ook al noemden. Vanaf 1942 gaat er een gerucht dat prins Bernhard een brief zou hebben geschreven aan Hitler en Himmler. In deze brief, dat later bekend is geworden als de 'Stadhoudersbrief’ zou hij zijn diensten hebben aangeboden en hen een vredesaanbod hebben gedaan waarbij hij als Hitlers stadhouder in Nederland zou willen optreden. De prins heeft altijd in alle toonaarden het bestaan van deze brief ontkend. De brief is tot nu toe nog niet gevonden en de vraag is dan ook of die überhaupt echt bestaat.  

Als bevelhebber van de Nederlandsche Strijdkrachten nam de Prins in mei 1945 deel aan de capitulatie-onderhandelingen in Wageningen. In augustus 1945 was  het Prinselijk gezin weer samen op Nederlandse bodem.

Meer over Bernhard in de Tweede wereld oorlog  vind je o.a HIER

Militaire carrière

Kort voor zijn huwelijk werd de Prins in een aantal militaire rangen beëdigd. Hij werd benoemd tot luitenant-ter-zee eerste klasse van de Koninklijke Marine, kapitein bij de Koninklijke Landmacht en kapitein-ritmeester titulair van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). In 1939 werd hij adjudant in buitengewone dienst van Koningin Wilhelmina.

De aanzet voor de militaire loopbaan van de Prins werd echter vooral in de Tweede Wereldoorlog gegeven. Tijdens het verblijf in Londen behaalde de Prins zijn militaire vliegbrevet. In 1941 kreeg hij de rang van Honorary Air Commodore bij de Royal Air Force (RAF); later, in 1964, werd hij bevorderd tot Honorary Air Marshall.

Bevorderingen volgden elkaar snel op. In 1943 benoemde Koningin Wilhelmina hem uiteindelijk tot luitenant-generaal en vice-admiraal en in 1944 benoemde zij de Prins tot bevelhebber van de Nederlandsche Strijdkrachten en van de Binnenlandsche Strijdkrachten. In september 1945 werd Prins Bernhard uit deze functies eervol ontslagen en tegelijkertijd benoemd tot inspecteur-generaal der Koninklijke Landmacht.

Voor zijn verdiensten gedurende de Tweede Wereldoorlog ontving de Prins in 1946 de hoogste militaire onderscheiding, het Commandeurskruis der Militaire Willemsorde. Voor zijn activiteiten als oorlogsvlieger werd hem het Vliegerkruis verleend. In 1984 ontving de Prins daarnaast het Verzetsherdenkingskruis. Ook van Britse, Franse en Amerikaanse zijde werd Prins Bernhard voor zijn oorlogsinspanningen onderscheiden.

In 1946 en 1953 volgden de benoemingen tot inspecteur-generaal van de Koninklijke Marine en van de Koninklijke Luchtmacht. Deze functies en de functie van inspecteur-generaal der Koninklijke Landmacht werden in 1970 samengevoegd tot die van inspecteur-generaal der Krijgsmacht. In 1954 werd hij benoemd tot Generaal van de Koninklijke Landmacht, Generaal-Vlieger van de Koninklijke Luchtmacht en Luitenant-Admiraal van de Koninklijke Marine. In september 1976 verliet de Prins de militaire dienst met eervol ontslag.

Bron van foto's en tekst RVD met dank aan Nationaalarchief.

DIT IS VOORLOPIG HET LAATSE LOGJE VOOR DE ZOMERSTOP. NA DE ZOMERSTOP ZAL ER NOG MEER OVER PRINS BERNHARD EN  PRINSES JULIANA VOLGEN

Natuurlijk kunnen we niet om het huwelijk wat in Monaco plaatst vond dit weekend heen. Daarom als nog dit logje over dit koninklijke huwelijk.

 31 Juni

1 Juli

Op 1 Juli werd in het paleis het burgelijk huwelijk gesloten door de voorzitter van de Monegaskische Raad van State, Philippe Narmino.  Na afloop was er nog een Balkonscene en nog een concert van Jean-Michel Jarre, waar alle inwoners van Monaco welkom waren.

2 Juli

Een dag na het burgelijk huwelijk gaven Prins Albert van Monaco en Prinses Charlene van Monaco (Zoals Charlene na haar burgelijk huwelijk is gaan heten)  elkaar in de namiddag het jawoord op het erehof van het prinselijk paleis van Monaco.  De dienst begon om 17.00 en werd geleid door Bernard Barsi, de aartsbisschop van Monaco en er waren 3500 gasten uitgenodigd. Voor Nederland waren Prinses Maxima en Prins Willem Alexander aanwezig.

Charlene droeg een witte, felglinsterende jurk van Giorgio Armani met sleep van 20 meter, waar 2.500 uur aan is gewerkt. Waar 20.000 parels, 30.000 goudkleurige steentjes en 40.000 Swarovski kristallen opzaten. Albert had een wit legeruniform aan. 

Na anderhalf uur was de plechtige, muzikaal omlijste dienst afgelopen. Bruiloftsgasten gooiden witte bloemblaadjes op het vertrekkende stel. Daarna reed het paar in een hybride cabrio door de stad. Uiteindelijk ging het stel nog langs de kleine kerk st. Dévote. Hier legde Charlène haar bruidsboeket neer. Alberts moeder Grace Kelly had 55 jaar geleden haar bruidsboeket gedeponeerd in dezelfde kerk. In het kleine kerkje met herinneringen moest Charlène wel even een traantje weg pinken.

Na een pauze , waarin de bruid zich even had omgekleed ging het feest verder met een dinerop de terrassen van het casino in Monaco verzorgd door Topchef Alain Ducasse . Daarna is er een vuurwerk en een bal